السيد موسى الشبيري الزنجاني
6251
كتاب النكاح ( فارسى )
به جهت اينكه روايت عبد الله بن عمرو و صحيحه محمد بن مسلم در تهذيب و استبصار نزديك هم ذكر شده است شايد اشتباهاً براى سند صحيحه محمد بن مسلم متن روايت عبد الله بن عمرو نوشته شده است . ج - دو اشتباه از صاحب مدارك : اشتباه اول صاحب مدارك در نهاية المرام اين است كه عبد الله بن عمرو را مىگويد مجهول است ، سپس مىگويد آن كه توثيق شده است ( توسط نجاشى ) عبد الله بن عمر بن به كار حناط يا خياط است ، بعد صاحب مدارك مىگويد : و لعله هو يعنى شايد مراد همين عبد الله بن عمر باشد كه قهراً روايت صحيحه مىشود . آنچه در تأييد كلام صاحب مدارك آوردهاند اين است كه در سه كتاب ، عبد الله بن عمرو ، عبد الله بن عمر نقل شده است كه عبارتند از جامع المقاصد ، حدائق و جواهر . لكن بايد توجه داشت كه صحيح « عبد الله بن عمرو » است و « عبد الله بن عمر » در كتب متأخر از جامع المقاصد واقع شده است و در كتابهاى قبلى همچنين در كتب حديث و كتابهايى كه به كتب حديث عنايت دارند عبد الله بن عمرو است « 1 » . شايد اشتباه جامع المقاصد از ناحيه مؤلف نباشد و اشتباه در استنساخ و غلط نسخه باشد . اشتباه دوم صاحب مدارك در اين كه فرمود شايد مراد از عبد الله بن عمرو همان عبد الله بن عمر باشد اين است كه ايشان توجه نداشتهاند كه عبد الله بن عمر هم طبقه با جعفر بن بشير « 2 » است و ايشان بدون توجه به اين كه كسى كه نجاشى او را توثيق كرده است اقلًا دو طبقه عقبتر از اوست مىفرمايد : و لعله هو .
--> ( 1 ) - استاد مد ظله : جامع الرواة نيز عبد الله بن عمرو دارد و نسخههاى معتبر مانند نسخه تهذيب در دست شهيد ثانى بوده و قسمتى از آن دستخط خود شيخ بوده است ( و بعضى جاهاى ديگر شايد با يك واسطه نقل مىكند ) عبد الله بن عمرو دارد . ( 2 ) - سند اين روايت چنان كه گذشت اين گونه بود : جعفر بن بشير عن حماد بن عثمان عن جميل بن صالح عن عبد الله بن عمرو عن أبى عبد الله عليه السلام .